กฎเหล็ก 9 ข้อสำหรับผู้หญิงที่เที่ยวคนเดียว

ตอนที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา แล้วเอาไปให้เพื่อนอ่าน เพื่อนบอกว่า

“ทำไมมันดูเครียดจังวะ”

ตอนฉันเขียนฉันก็รู้สึกว่ามันแอบเครียดนิดหน่อยเหมือนกัน ไม่ค่อยรื่นเริงเหมือนเรื่องก่อนๆ แต่ฉันคิดว่าเรื่อง ‘ความปลอดภัย’ เป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะฉะนั้นฉันก็ขอจริงจังเสียหน่อยแล้วกันนะคะ

มีหลายคนสงสัยว่าถ้าเราเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง เราจะเที่ยวคนเดียวได้อย่างไร มันคงจะอันตรายน่าดู ไม่ไหวหรอก

ถ้าถามฉันว่าอันตรายไหม ก็คงจะอันตรายนั่นล่ะ แต่ฉันคิดว่าถ้าเราไม่ระวังตัว ไม่ว่าที่ไหนก็อันตรายทั้งนั้น แต่ถ้าเราระวังตัว เราก็จะปลอดภัย(ในระดับหนึ่ง)

จากประสบการณ์ที่เที่ยวคนเดียวมาหลายครั้ง ตัดสินใจพลาดมามาก ทำอะไรไม่คิดมาก็เยอะ มองโลกในแง่ดีเกินไปก็หลายครั้ง หันหลังกลับไปมองแล้วยังอดคิดไม่ได้เลยว่า

“นี่รอดมาได้ยังไง”

ดังนั้นฉันเลยขอแบ่งปันสิ่งที่ฉันคิดว่าเป็นกฎพื้นฐานเรื่องความปลอดภัยที่บางคนอาจจะหลงลืมไป ส่วนใหญ่ก็มาจากข้อผิดพลาดที่ฉันเคยทำมาทั้งนั้น(เฮ้อ!) และอีกหลายๆอย่างที่ฉันไม่ได้เจอกับตัวแต่ได้ยินได้ฟังมาจากคนอื่นๆ(ขอบคุณคุณแม่ที่สวดมนต์ให้ตลอด) ฉันก็ขอเอามาเล่าให้ฟังด้วย

ฉันก็ไม่อยากให้ใครเดินซ้ำรอยฉัน ฉันอยากจะให้ทุกคนเดินทางโดยปลอดภัยนะ!

 

1. ห้ามเมาเละเทะ

ข้อนี้สำคัญที่สุด ที่สุดของที่สุด เวลาฉันอ่านข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ที่มีสาวฝรั่งเมาหลับแล้วโดนทำร้าย ฉันนึกโมโหไม่ได้ โมโหทั้งคนที่ทำ และคนที่ไม่ยอมระวังตัว

เวลาไปเที่ยวคนเดียว อย่าดื่มเยอะ อย่าเมาไม่ได้สติ ไม่ว่าจะเป็นที่คลับบาร์ หรือที่โฮสเทลเองก็ตาม ต้องนึกไว้เสมอว่าเราไม่มีเพื่อนดูแลแล้ว เราเที่ยวคนเดียว เราต้องรับผิดชอบตัวเอง เพราะทุกคนที่อยู่รอบตัวเรา ทั้งเพื่อนที่เราเพิ่งเจอ หรือพนักงานที่โฮสเทลเขาเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ ร้อยพ่อพันแม่ เราเพิ่งจะเจอ ห้ามไว้ใจ!

อย่างเบาๆอาจแค่ของหาย แต่อย่างหนักๆ… ไม่อยากจะคิด

ฉันเจอบ่อยมาก โดยเฉพาะช่วงที่ฉันทำงานพิเศษเป็นไกด์พาเที่ยวที่กรุงมาดริด ผู้หญิงบางคนเมามากจนล้มคว่ำไปที่ถนน ทุลักทุเล เละเทะ ถ้าเจอคนไม่ดี แล้วเขาพาไปไหนต่อไหน แย่เลยนะ

อีกครั้งหนึ่งคนที่โฮสเทลเล่าให้ฉันฟังว่า มีแขกคนหนึ่งเป็นผู้หญิงมาเที่ยวคนเดียว เธอเมามาก เลยถูกกลุ่มผู้ชายบราซิลฉวยโอกาสในห้องน้ำที่ที่พักนั่นล่ะ

ดื่มได้นะคะ แต่ต้องรู้ลิมิตตัวเอง แค่มึนก็แย่แล้ว ถ้าเมายิ่งแย่ใหญ่เลย

 

2. อย่าเดินอยู่ข้างนอกดึกๆดื่นๆคนเดียว

ข้อนี้เป็นเรื่องของการระวังตัวขั้นพื้นฐาน ไม่ว่าจะเป็นที่กรุงเทพเอง หรือที่ไหนๆ ถ้าจะให้ปลอดภัย ก็ไม่ควรเดินอยู่ข้างนอกดึกดื่นเที่ยงคืนคนเดียว

ยิ่งเป็นที่ที่ไม่คุ้นแล้ว เราจะไปรู้ได้อย่างไรว่าย่านนี้หรือถนนเส้นนี้ปลอดภัยหรือไม่

แต่ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ หรือว่าอยากออกไปมากๆ (เช่น อยากเดินดูเมืองตอนกลางคืน) ให้หาเพื่อนไปด้วย ถ้าไม่มีเพื่อนและต้องไปคนเดียว ฉันขอแนะนำวิธีการเดินให้ปลอดภัย

1. ต้องเดินกระฉับกระเฉง 2. หน้าตามุ่งมั่นเหมือนรู้ทาง 3. มองสิ่งที่อยู่รอบตัวอยู่ตลอดเวลา 4. อย่าเดินฟังเพลงหรือกดมือถือ 5. ถ้ามีพวกนกหวีด หรือเครื่องส่งเสียงดัง (Personal Alarm) ให้ถือเอาไว้ในมือ

มีครั้งหนึ่งฉันกำลังเดินกลับที่พัก ฉันเดินฟังเพลง ในมือมีมือถือกดเล่น ครบชุด! แค่เสี้ยววินาทีเดียว มีผู้ชายวิ่งมาจากไหนก็ไม่รู้ ยื่นมือมาจะคว้ามือถือไปจากมือฉันเลย ดีนะกำไว้แน่น ฉันหันไปหาเขา แล้วกรี๊ดเสียงดังใส่เขาเลย ชายคนนั้นตกใจแล้วก็เดินหนีไป โชคดีไป!

หลังจากครั้งนั้นฉันก็ได้บทเรียนสำคัญ

 

3. ต้องรู้จักการปฏิเสธคำชวน

ฉันคิดว่าคนไทยไม่ค่อยชอบการปฏิเสธ เพราะฉันเองก็เป็น การพูดว่า ‘ไม่’ มันช่างยากเหลือเกิน แต่มาถึงตอนนี้เราต้องเริ่มฝึกแล้ว

เวลาที่เรารู้สึกว่า เอ… มันแปลกๆ ไม่น่าไว้ใจ นี่มันยังไง หรือดูแล้วขัดกับสัญชาตญาณตัวเอง ให้บอกปฎิเสธไป ยกตัวอย่างเช่น

ตอนฉันอยู่ที่ประเทศมอนเตเนโกร ฉันเช่ารถไปขับ ตอนที่ฉันเอารถกลับมาส่งคืน ชายคนที่ให้ฉันเช่ารถชวนฉันไปนั่งรถเล่นด้วยกัน เขาว่าจะพาฉันไปดูเมืองตอนกลางคืน เขาดูเป็นผู้ชายงงๆ เป็นเพื่อนกับเจ้าของโฮสเทลด้วย แต่ฉันก็คิดว่าคงไม่เหมาะที่จะเอาตัวเองไปอยู่ในพื้นที่จำกัด คือ ในรถ กับคนที่ฉันเคยเห็นหน้าแค่ 2 ครั้งตอนกลางคืน เขาอาจจะมีน้ำใจและไม่ได้คิดอะไรจริงๆ แต่ฉันก็ต้องระวังไว้ก่อน ฉันเลยตอบปฎิเสธไป ฉันบอกเขาว่าวันนี้ฉันเหนื่อยแล้ว แต่ขอบคุณมากสำหรับคำชวน ปฎิเสธแบบนุ่มนวล ไม่ให้เสียน้ำใจกัน

 

4. ฟังสัญชาตญาณตัวเอง

ถ้าวินาทีไหนเรารู้สึกว่าที่นี่ไม่ปลอดภัย คนคนนี้ไม่น่าไว้ใจ ให้เอาตัวเองออกมาทันที อย่าลังเล บางครั้งไม่ต้องสนใจเรื่องมารยาท ให้เชื่อเสียงข้างในตัวเราเข้าไว้ ถูกผิดค่อยไปว่ากันอีกที

 

5. อย่าบอกที่พักของเรา หรือที่ๆเรากำลังจะไปกับคนแปลกหน้า

บางครั้งเวลาที่เรานั่งกินข้าว ยืนรอรถ หรือยืนอยู่คนเดียว อาจจะมีคนมาชวนคุย แล้วก็ถามคำถามมากมาย เช่น จะไปไหน พักที่ไหน จะไปไหนต่อ ถ้าดูแล้วเราไม่แน่ใจว่าเขาต้องการอะไรจากเรา อย่าไปบอกเขา

สิ่งที่ฉันมักจะทำเพื่อหลีกเลี่ยงการตอบ คือ “Speak no English, sorry.” ให้แกรมม่าเละๆ สำเนียงฟังยากๆเข้าไว้

มีครั้งหนึ่งฉันอยู่ที่เมืองซาลซ์บูร์ก (Salzburg, Austria) ฉันหลงทางหน้างงมือถือแผนที่ มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาเสนอความช่วยเหลือ ฉันก็บอกเขาไป แล้วเขาก็ชี้ทางให้ฉัน แต่หลังจากนั้นฉันเดินเจอเขาอีก 3 รอบ กลายเป็นว่าเขาเดินตามฉันมา!

ตอนนั้นเป็นตอนกลางวันฉันเลยไม่ค่อยกลัว เขาบอกฉันว่าเขาเป็นนักเขียน เกิดที่นี่ แล้ววันนี้เขาว่าง เดี๋ยวเขาจะพาฉันเดินเที่ยว สุดท้ายฉันก็ไปกับเขา เพราะฉันไม่ชอบปฎิเสธน้ำใจใคร(ยังต้องฝึกอีกเยอะ)และสัญชาตญาณบอกว่าคงไม่เป็นไร สุดท้ายนอกจากความอึดอัดเล็กน้อยทุกอย่างก็ราบรื่นดี

ที่ฉันพยายามจะบอก คือ อาจจะไม่ใช่ทุกครั้งที่เราจะโชคดีเจอคนปกติๆที่อยากจะมาช่วยเหลือ ถ้าเราเจอคนประหลาดหรือคนน่ากลัวที่รู้ว่าเรากำลังจะไปไหนแล้วเดินตามเรามา

พัง!

*เวลาหลงทาง ให้เดินเข้าไปในร้านค้าแล้วถามทางจะดีที่สุด หรือไม่ก็ดูแผนที่แบบแอบๆนิดนึง

 

6. ถ้ามีคนถามว่าเรามากับใคร?

ถ้ามีคนมาถามคำถามนี้กับเรา โดยเฉพาะถ้าคนที่เข้ามาถามเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ ยิ่งถ้ามีท่าทางแปลกๆดูไม่น่าไว้ใจด้วยแล้ว คำตอบที่ดีที่สุด คือ ให้บอกไปเลยว่ากำลังจะไปหาเพื่อน เพื่อนกำลังจะมา เพื่อนรออยู่ที่ที่พัก หรือถ้านั่งรถไฟก็ให้บอกว่าเดี๋ยวมีเพื่อนมารับ

 

7. ต้องมีสติ อย่ามัวแต่เดินฟังเพลง หรือถ่ายรูปเพลิน

เวลาไปเที่ยวคนเดียว จะต้องพยายามอย่างมากที่จะมีสติตลอดเวลา พยายามสังเกตคนที่อยู่รอบตัว มีใครตีกันไหม มีคนท่าท่างแปลกๆเดินมาใกล้หรือไม่ ถนนเปลี่ยวไหม และไม่ควรเดินฟังเพลงเพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นเราจะไม่ได้ยิน ส่วนของก็ต้องถือไว้กับตัวเสมอ กอดไว้ ไม่วางทิ้งไว้ที่ไหน

ขนาดพยายามขนาดนี้ ฉันยังหลงเป็นอาชีพ เดินตกบันไดเป็นพักๆ แต่ของ(สำคัญ)ฉันยังไม่เคยหาย และฉันยังไม่เคยเจอเหตุการณ์อะไรรุนแรง

ขอให้สติมาอยู่กับทุกคนค่ะ

 

8. ต้องตั้งการ์ดไว้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะกับผู้หญิงหรือผู้ชาย

อันนี้ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องไม่คุยกับใครหรือระแวงทุกคนนะ แต่หมายถึงว่าเราต้องระวังตัวไว้เสมอ บางครั้งไม่ใช่ว่าเห็นเป็นผู้หญิงแล้วเราจะไว้ใจเขาได้

 

9. อย่าใส่เครื่องประดับแพงๆล่อหูล่อตาคน ให้ทำตัวดูจนๆเข้าไว้

เวลาฉันเดินทางฉันจะไม่ใส่เครื่องประดับหรือใช้กระเป๋าราคาแพงๆ เพราะสิ่งเหล่านี้มันล่อหูล่อตาโจร ยิ่งถ้าเดินทางคนเดียวยิ่งแล้วใหญ่ เราเหมือนเป้านิ่ง เพราะจะไม่มีใครมาระวังหน้าระวังหลังให้ กระเป๋าสวยๆสร้อยแพงๆเก็บไว้ใช้ที่บ้าน หายไปมันน่าเสียดาย ยิ่งถ้าโดนปล้นโดนจี้ขึ้นมายิ่งไม่คุ้ม

 

เอาล่ะสุดท้ายอยากจะบอกว่า เวลาผู้หญิงเดินทางคนเดียวอาจดูอันตรายไปบ้าง แต่จริงๆแล้วก็ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่ทำแล้วปลอดภัย 100%  ถ้าเรามัวแต่กังวลกลัวนั่นกลัวนี่ สุดท้ายก็คงไม่ได้ทำอะไรกันพอดี สิ่งที่เราทำได้และควรจะทำ คือ ระวัง แต่ไม่ใช่ ระแวง ระวังให้ดีที่สุด ป้องกันให้ดีที่สุด มีสติให้มากที่สุด เพื่อจะได้เกิดความผิดพลาดน้อยที่สุด

ที่เหลือก็คงต้องให้คุณแม่สวดมนต์ให้ ฟ้าดินจะได้เมตตา คุณพระคุณเจ้าจะได้คุ้มครอง

เดินทางโดยปลอดภัยนะคะ สู้ๆ

 

Related Posts:

7 comments on “กฎเหล็ก 9 ข้อสำหรับผู้หญิงที่เที่ยวคนเดียว

  1. ผมเป็นชาย เคยมีประสบการณ์โบกรถคนเดียวทวีปยุโรป
    มากกว่า 5 เดือน เจอมาเยอะครับ ประสบการณ์ร้ายๆ
    แต่ก็เอาตัวรอด มาได้อย่างไรก็ไม่รู้ มันผ่านมาก็แล้วกัน

    ยืนยันว่า…..คำแนะนำของคุณข้างบน ใช้ได้หมด
    อันที่จริงใช้ได้ทั้งสองเพศ ไม่ว่าคุณจะเป็นชายหรือหญิง
    ตราบใดถ้าเดินทางเพียงลำพัง คุณสามารถนำหลักการ
    เหล่านี้ไปประยุกต์ได้เสมอ

    กฎประการสำคัญ…ข้อแรกแหกปากตะโกนอย่างไม่เป็นภาษา
    ช่วยได้มาก….คนที่อยู่ห่างออกไปจะมองมายังคุณ
    แค่นี้ ก็ป้องกันการลุลามของอาชญากรรมได้
    ที่คิดว่าจะทำ ก็ละเสีย

    ง่ายมากๆ แต่ทำยาก หญิงจำนวนไม่น้อยเหนียมที่จะแหกปาก
    ไม่ต้องถึงกับไปซื้อ Alarm ให้สิ้นเปลือง พกพาเพิ่มน้ำหนัก
    แค่ปากเราก็ใช้ให้เป็นประโยชน์

    ไม่ต้องตะโกน Help หรอกครับ ตะโกนอะไรก็ได้
    ตัวเสียงที่ดังผิดปกติ ใช้การได้หมด คือแหกปากตะโกนโหวกเหวก
    เมื่อตระหนักว่าภัยมาถึงตัวครับ

  2. เป็นกฏที่ดีค่ะ อ่านแล้วจะจดจำเอาไว้ ดิฉันแม้จะไม่เคยมีประสบการ์ณเดินทางต่างประเทศคนเดียว ยกเว้นตอนไปเรียนที่เมื่องนอก ก็มีไปเดินเล่นที่โน้นที่นี่คนเดียวบ้าง ภายในเมืองเดียวกัน แต่ถ้าต้องไปต่างเมือง หรือ ไม่เที่ยวประเทศอื่นด้วยตัวเองก็ยังไม่เคย เพราะตอนนั้นยังมีความกลัว และรู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อมแต่ถ้ามีโอกาสจะลองสักตั้งคะ เพราะตอนนี้โตพอแล้วคะ

  3. เป็น ผญ ตัวเล็ก ชอบไปไหน ทำอะไรคนเดียว เพราะเบื่อที่จะรอคนอื่น ส่วยใหญ่รับปากแล้วไม่ไป เซ็ง -3- เคยไปเกาะคนเดียว เข้าสังคมไม่เก่ง เลยเหงาๆ ไม่เจอเพื่อนใหม่เลย อยากไปแล้ว เจอเพื่อนคุยเล่นๆ แต่สงสัย หน้าตาไม่น่าเข้าหาเกิ๊น 55

  4. ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ ค่ะ และขอบคุณที่เป็นแรงบันดาลใจให้ออกไปท่องเที่ยวและเรียนรู้ ความปลอดภัยต้องมาอันดับหนึ่งจริงๆ และจะติดตามต่อไปนะคะ

  5. เป็นกฎเหล็กที่ดีมากค่ะ เป็นผู้หญิงเดินทางคนเดียวเหมือนกัน โดยเฉพาะข้อ 3 และ ข้อ 4 คนไทยมีนิสัยขี้เกรงใจ ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกใคร หรือปฏิเสธไมตรี แต่ผู้หญิงอยู่ตัวคนเดียวต่างแดน ความปลอดภัยสำคัญที่สุด ถ้าสัญชาติญาณเราบอกว่าไม่ใช่ การปฏิเสธแบบนุ่มนวลเป็นวิธีหลีกเลี่ยงที่ดีที่สุด ไม่ใช่ว่าเราปฏิเสธทุกคน แต่เรามีสิทธิที่จะ “เลือก” คำว่า “เกรงใจ” ไม่ควรมาเป็นเหตุที่ทำให้เราเกิดความรู้สึก หรือ ความทรงจำที่ไม่ดีขึ้นระหว่างการเดินทางค่ะ 🙂

    พอดีเพิ่งเจอเหตุให้ต้องใช้กฎข้อนี้มาหมาดๆ เมื่อวาน และดีใจที่ได้เลือกทำตามสัญชาติญาณตัวเองค่ะ

  6. ขอบคุณสำหรับคำเตือนของกฎเหล็ก ในการเดินทางคนเดียวของ ผู้หญิง เคยเจอเหมือนกันค่ะ ตอนไปญี่ปุ่นคนเดียว แต่ตอบปฏิเสธไปทุกสิ่งอย่าง และรีบเดินเข้าร้านเล็กๆ (ที่จริงคนที่เดินมาทักอาจจะไม่ได้มีเจตนา แต่เราไปคนเดียวก็ต้องระวังตัวไวก่อน) ^^ ทุกย่างเลยผ่านมาด้วยดี

Leave a Comment

*