Category Archives: Asia
ย้อนเวลาหาอดีตกับ 4 บ้านเล่าเรื่องเมืองอุทัย

ย้อนเวลาหาอดีตกับ 4 บ้านเล่าเรื่องเมืองอุทัย

เมืองอุทัยธานีในมุมมองของตัวเอง คือ เมืองที่มีกลิ่นไอของอดีตลอยตลบอบอวล ทั้งๆที่อยู่ใกล้กรุงเทพแค่นิดเดียวแต่กลับรักษาเสน่ห์ของวิถีชีวิตริมแม่น้ำเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ตึกแถวไม้ สภากาแฟ ข้าวของเครื่องใช้แบบเก่าๆ และที่สำคัญ คือ มีคนหลายคนและมีบ้านหลายหลังที่บอกเล่าเรื่องราวให้คนต่างถิ่นเข้าไปสัมผัสและเรียนรู้วิถีเหล่านี้ได้ และนั่นก็คือที่มาของเรื่องราวเกี่ยวกับบ้าน 4 หลังกับเจ้าของ 4 คนที่เลือกมาเล่าให้ฟังกันวันนี้

 


บ้านจงรัก


บ้านจงรักร้าน (1 of 1) Continue reading

Related Posts:

ลาพักร้อน 4 วันที่ภาคอีสานของญี่ปุ่น
3 วัน 2 คืน กับเงินพันกว่าบาทที่พระบาทห้วยต้ม จังหวัดลำพูน

3 วัน 2 คืน กับเงินพันกว่าบาทที่พระบาทห้วยต้ม จังหวัดลำพูน

มิ้นท์เดินทางมาที่นี่จากจังหวัดเชียงใหม่ การเดินทางแบบไม่มีรถส่วนตัวใช้เวลาเยอะหน่อย ร้อนหน่อย วุ่นวายหน่อย แต่เชื่อไหมว่าทันทีที่เหยียบเข้ามาในชุมชนพระบาทห้วยต้ม ความเหนื่อย ความวุ่นวายหายไปหมดกลายเป็น ‘ความสงบ’ ที่มีเสียง เสียงดังจากเครื่องยนต์ เปลี่ยนเป็นเสียงร้องเพลงคุยกันดังลั่นของนกที่อยู่ตามต้นไม้เต็มหมู่บ้าน คุณลุงในชุดผ้าทอมือขี่จักรยานผ่านไปส่งยิ้มทักทาย กลุ่มผู้หญิงนั่งจับกลุ่มกันใต้ต้นมะขามแกะมะขามเพื่อขายเป็นรายได้เล็กๆน้อยๆตามฤดูกาล หรือจะเป็นเสียงกระแทกของกี่ทอผ้าที่แม่บ้านรีบถักทอให้ทันใส่ในช่วงสงกรานต์ที่จะมาถึง

นี่คือ ‘ความสงบ’ ที่มีเสียง

นอกจากการเดินเล่นไปรอบๆหมู่บ้าน เฝ้ามองวิถีชีวิตที่เรียบง่ายที่เกิดขึ้นรอบบ้านไม้ และสวนเล็กๆในบ้านแต่ละหลัง หรือจะไปเยี่ยมชมวัดพระบาทห้วยต้มที่สวยงาม ซึ่งเป็นจุดรวมใจของศาสนาพุทธที่แน่นแฟ้นอยู่ในชุมชนนี้ ที่นี่ยังมีกิจกรรมต่างๆให้ทำอีกหลายอย่าง

1.เดินเข้าอุโมงค์เวลาไปชมวิถีดั้งเดิมของเผ่าปกาเกอะญอที่บ้านน้ำบ่อน้อย

หมู่บ้านเล็กๆ 54 หลังคาเรือนแห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ห่างจากชุมชนพระบาทห้วยต้ม ความพิเศษของที่นี่ คือ เขาปฏิเสธสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่าง ทั้งน้ำประปา ไฟฟ้า หลังคาสังกะสี และถนนในหมู่บ้าน ทั้งๆที่ตัวหมู่บ้านอยู่ห่างจากถนนใหญ่ไม่ถึง 50 เมตร

คุณตาเก๋ (1 of 1) Continue reading

Related Posts:

แบกเป้ตุเลงๆเที่ยวอ่างขาง อ่างขางหนาาาาาาาวมาก!

แบกเป้ตุเลงๆเที่ยวอ่างขาง อ่างขางหนาาาาาาาวมาก!

มิ้นท์ขึ้นมาอ่างขางด้วยความคิดที่ว่า 1. อากาศคงไม่หนาวแล้ว 2. จะมากินสตอเบอรี่  3. มาพักผ่อนเดินเล่นหาเรื่องราวจากชุมชนสบายๆ

สุดท้ายกลายเป็นว่า 1. อ่างขางหนาวมาาาาากและหนาวทั้งปีเสียด้วย 2. ได้กินทั้งสตรอเบอรี่ ซาลาเปา ข้าวซอย และปาท่องโก๋ที่ทำโดยจอมยุทธ อร่อยจนลืมอิ่ม และอื่นๆอีกมากมาย 3. สุดท้ายไม่ได้พักเลยค่ะ เช่ามอเตอร์ไซค์ของเจ้าหน้าที่โครงการหลวงเข้าหมู่บ้าน ปีนเขาไปดูพระอาทิตย์ตก และใส่ชุดของเผ่านางฟ้า 😀

เอาล่ะจะมาเล่าถึงกิจกรรมในหมู่บ้านรอบๆโครงการหลวงทั้ง บ้านนอแล บ้านขอบด้ง บ้านหลวง และบ้านปางม้าให้ฟังพร้อมทั้งมาบอกสถานที่ดูพระอาทิตย์ตกที่ยอดสูงสุดของอ่างขางด้วยค่ะ


จุดชมพระอาทิตย์ตก


เวบ (10 of 12)

ปฏิเสธไม่ได้ว่าทุกคนโหยหายสถานที่ดูพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก ที่อ่างขางนี้อยู่ที่เดียวกันค่ะ สำหรับพระอาทิตย์ขึ้นสามารถนั่งรอดูได้ที่ลานกางเต็นท์ตรงม่อนสน ซึ่งอยู่ตรงด่านทหารพอดิบพอดี แต่สำหรับพระอาทิตย์ตกจะต้องเดินขึ้นไปที่จุดสูงสุดของอ่างขาง โดยเส้นทางอยู่ตรงลานกางเต็นท์โดยจะมีป้ายไม้เขียนบอกไว้ ระยะทางเกือบ 1 กิโลเมตร ใช้เวลา ’15 นาทีทหาร’ หรือประมาณ 20-30 นาทีคนปกติ 😛

เดินกำลังเหนื่อย เหนื่อยพอให้จดจำ พอให้บ่นกับเพื่อน เหนื่อยแบบพอดีพอดี Continue reading

Related Posts:

อาคิตะ ที่ที่หิมะสีขาวโฉมงามและเจ้าชายอสูรมาพบกัน

อาคิตะ ที่ที่หิมะสีขาวโฉมงามและเจ้าชายอสูรมาพบกัน

จังหวัดอาคิตะเป็น 1 ใน 10 ของพื้นที่ที่มีหิมะตกมากที่สุดในโลกเพราะฉะนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่กลางฤดูหนาวเดือนมกราคมแบบนี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เป็นสีขาวโพลนไปเสียหมดทั้งถนนหนทางที่สองข้างมีแต่หิมะกองพะเนินหลังคาบ้านและกิ่งไม้ใหญ่ที่แบกรับปุยหิมะสีขาวที่บ่อยครั้งจะมีเสียงโครมครามเมื่อแรงโน้มถ่วงทำหน้าที่ให้เกล็ดน้ำแข็งสีขาวร่วงหล่นสู่พื้นทุ่งนาที่นั่งรถผ่านเปลี่ยนจากสีเขียวในหน้าร้อนมาเป็นทุ่งหิมะขาวสะอาดสุดลูกหูลูกตา

เพราะจำนวนหิมะที่มหาศาลเช่นนี้ ณ เมืองโยโกเตะ ในจังหวัดอาคิตะ จึงมีการจัดเทศกาลคามากูระ ซึ่งมีการสร้างโดมหิมะขึ้นหลายร้อยหลังในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ วันที่ 15-16 ของทุกปีเพื่อใช้เป็นที่จุดเทียนบูชาเทพเจ้าแห่งน้ำและหลบหนาวจิบอามั่ยสาเกอุ่นๆและกินโมจิย่างหอมๆช่วงเทศกาลคงโรแมนติกน่าดูเพราะค่ำคืนมืดสนิทตลอดทางมีแสงเทียนเป็นร้อยๆดวงส่องสว่างขึ้นมาน่าเสียดายช่วงที่ไปเป็นปลายเดือนมกราคมเลยไม่ทันเทศกาลนี้แต่สิ่งที่น่าดีใจที่ได้ทำแทนการชมเทศกาลคือการได้ไปร่วมกับชาวเมืองโยโกเตะสร้างคามากูระหรือโดมหิมะนี้ขึ้นมา

โดมหิมะแต่ละโดมมีความสูงประมาณ 3 เมตร ขนาดที่เข้าไปนั่งได้ 4-5 คนแบบสบายๆ โดยการสร้างจะใช้นักสร้าง 4 คน ใช้เวลา 1 วันเต็มท่ามกลางอุณหภูมิติดลบ โดยต้องเอาหิมะมาสุมกัน คนสร้างจะต้องตักต้องตบให้หิมะอัดจนแน่น หลังจากนั้นทิ้งไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ก่อนที่จะสามารถเจาะช่องประตูและที่ทางข้างในโดมได้

หน้าร้อนผมเป็นเกษตรกร พอหน้าหนาวก็มารวมตัวกันทำคามากูระ นี่คือความภาคภูมิใจของผู้ทำเพราะไม่ใช่ใครก็ทำได้ ต้องอาศัยการฝึกฝนและความเชียวชาญ คนทั้งเมืองภูมิใจในตัวพวกเผม และพวกผมก็ภูมิใจในสิ่งที่ทำ ยิ่งเวลาเห็นเด็กๆยิ้มหัวเราะเวลาเดินเข้าไปนั่งในคามากูระ ผมก็ยิ่งมีความสุขไปด้วย ก็ไม่ขอแลกด้วยอะไร ก็จะทำไปจนทำไม่ไหวคุณลุงที่อยู่ในกลุ่มสร้างคามากูระเล่าให้ฟังด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม 

3. คามากูระ IIIII (1 of 1) Continue reading

Related Posts: